บ้านหาดบ้าย

สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดเชียงราย

30 ธันวาคม 2568 [ 12:57 น. ]

เชิงวัฒนธรรม

ข้อมูลทั่วไป -        หมู่บ้านอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอเชียงของเป็นระยะทาง 30 กิโลเมตร ประชากรส่วนใหญ่ในหมู่บ้านคือกลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อ อาชีพหลัก คือ เกษตรกรรม ค้าขาย ทอผ้า-         ในสมัยพระเจ้ากาวิละ(ในยุคเก็บผักใส่ซ้า เก็บข้าใส่เมือง) ชาวไทลื้อถูกกวาดต้อนมาจากสิบสองปันนา เพื่อรวบรวมผู้คนให้เข้ามาอยู่ในล้านนา ชาวไทลื้อที่ถูกกวาดต้อนมาจากสิบสองปันนาเดินทางเข้ามาและแยกย้ายกันไปตั้งถิ่นฐานในหลายพื้นที่ บางส่วนไปเชียงใหม่ บางส่วนไปลำพูน (บ้านยอง) บางส่วนมาทางลุ่มน้ำกก เชียงตุง บางส่วนมาทางลาว เข้าปากอู ไชยะบุรี เข้าหงสาแล้วไปน่าน ส่วนชาวลื้อบ้านหาดบ้ายนั้นเดิมมาอยู่ที่น้ำเกิ๋ง (หมู่บ้านในฝั่งลาวเยื้องๆกับหาดบ้าย) เขตต้นผึ้ง แขวงบ่อแก้วก่อน แล้วข้ามมาอยู่ไทยประมาณ 10 กว่าครอบครัว เดิมชื่อบ้านห้วยป่ากล้วย เป็นหมู่บ้านร้าง ทางการไทยต้องการให้มาอยู่ พื้นที่มีความอุดมสมบูรณ์ ใกล้แม่น้ำโขง ใกล้ญาติพี่น้องที่อยู่ฝั่งลาวตรงกันข้าม (ประมาณหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ราว พ.ศ. 2480 – 2484) ต่อมามีกลุ่มชาวลื้อเข้ามาอยู่อาศัยเพิ่มคือ ชาวลื้อจากลาว น้ำอู ปากทา เชียงคอบ เชียงฮ่อน เพราะรู้ข่าวว่าบ้านหาดบ้าย อุดมสมบูรณ์ และมีคนลื้ออยู่ก็ย้ายตามมา ทำให้หมู่บ้านขยายใหญ่ขึ้นจุดเด่น- ชมวิถีชีวิตที่สวยงามของหมู่บ้านชาวไทยลื้อผสมไทยเขินริมฝั่งโขงอันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของอำเภอเชียงของ บ้านหาดบ้ายนั้นเป็นหมู่บ้านที่มีความเป็นมาอันยาวนาน โดยบรรพบุรุษของผู้คนที่นี่ได้อพยพย้ายถิ่นฐานมาจาก แคว้นสิบสองปันนาทางตอนใต้ของประเทศจีน และอพยพย้ายถิ่นตามริมฝั่งน้ำโขงหลายครั้ง ผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมาย ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ 2 มาจนถึงสงครามอินโดจีน จนในที่สุดได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านหาดบ้ายในปัจจุบัน ชาวไทยลื้อที่บ้านหาดบ้ายนี้มีวัฒนธรรมที่งดงามและสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น พร้อมกับเปิดต้อนรับนักท่องเที่ยวให้เข้ามา สัมผัสวิถีที่เต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ ผ่านผ้าทอสีธรรมชาติที่เต็มไปด้วยลวดลายเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งกลายเป็นของฝากขึ้นชื่อประจำหมู่บ้าน โดยเฉพาะผ้าทอลายน้ำไหลนั้นได้รับความนิยมมากที่สุดการเดินทาง-         นักท่องเที่ยวสามารถเดินทางด้วยรถยนต์ส่วนตัว หรือรถเช่าเวลาทำการ:เปิดทุกวัน 8.30 - 18.00 น.

ย้อนกลับ